കവിത : പത്തനംതിട്ട ആനപ്പാറ - പ്രകൃതിയുടെയും സ്നേഹത്തിന്റെയും കാവൽമാടം ; കവി, റഷീദ് ആനപ്പാറ

ആനപ്പാറ എന്റെ ജന്മനാടാണ്. ഈ നാടിനെ കുറിച്ച് കഴിഞ്ഞ ഒരു മാസത്തെ അധ്വാനം കൊണ്ട് ഞാൻ എഴുതിയ ഒരു കവിത ചുവടെ വിവരിക്കുന്നു.

പത്തനംതിട്ട നഗരത്തിൻ തിരുമുറ്റത്തു നിൽക്കുന്ന,
മുത്തുപോലെ തിളങ്ങുന്നൊരാനപ്പാറയുടെ നാട്;
ജാതിമതഭേദമില്ലാതെ, സ്നേഹം പങ്കിടുമീ ഗ്രാമം,
സാമൂഹ്യ സൗഹാർദ്ദത്തിന്റെ പൂന്തോട്ടമായ നാട്!

കൂലിഭാഗം തന്നിലായ് ഹിന്ദുവും ക്രിസ്ത്യാനിയും,
കൂട്ടായ് മുസ്ലീമും ഒപ്പം തമിഴ്മക്കളും ചേർന്നു,
വർഷങ്ങളായ് കൈകോർത്തു സ്നേഹത്തോടെ വാഴുന്ന,
നാടാണ് കേരളത്തിൻ സൗഹൃദത്തിൻ മാതൃക!

തലയെടുപ്പോടുകൂടി പത്തനംതിട്ട നഗരത്തിൻ,
മേൽവിലാസമായുയർന്നു നിൽക്കും ചുട്ടിപ്പാറ;
ഉരുൾപൊട്ടലിൽ നിന്നും പ്രകൃതിക്ഷോഭങ്ങളിൽ നിന്നും,
കാത്തുരക്ഷിക്കുന്നു നമ്മെ ഈ വലിയ കവചം!
പാറമടക്കാർക്കൊന്നും വിട്ടുകൊടുക്കാതെയീ മലകൾ,
നാട്ടുകാർ ജീവനു തുല്യം കാത്തുസൂക്ഷിച്ചില്ലേ?
ഒരു വയലുകൾ പോലും ആരും നികത്തിടാതെ,
തോടുകളും അരുവികളും മാറോട് ചേർത്തില്ലേ?

നൂറ്റാണ്ടിൻ പാരമ്പര്യമുള്ളൊരു വിദ്യാലയം,
ആനപ്പാറ എൽ.പി. സ്കൂൾ അക്ഷരം പകർന്നില്ലേ?
രാഷ്ട്രീയ പ്രമുഖരുടെ കാര്യാലയങ്ങൾ തന്നെയീ,
ചെറിയൊരു പ്രദേശത്തിൻ പെരുമയല്ലേ കൂട്ടുകാരേ?

ഇരുപതിൽ താഴെ മാത്രം കടകൾ ഉള്ളീ നാടതിൽ,
ആവശ്യത്തിനുള്ളതെല്ലാം തികച്ചും ലഭ്യമാണല്ലോ;
ഗൾഫു പണമല്ലിവിടെ സമ്പത്തു നൽകിയത്,
വാടകയ്ക്ക് വന്നു താമസിച്ച അന്യസംസ്ഥാനക്കാരല്ലേ?

പത്തനംതിട്ട നഗരത്തോട് ചേർന്നുനിൽക്കുന്ന നാട്,
ജനപ്രതിനിധികളാരും ഇതുവരെ ജനിയ്ക്കാത്ത നാട്;
എങ്കിലും സ്നേഹം മാത്രം കൈമുതലായുള്ളീ നാട്,
എന്നും തലയുയർത്തി നിൽക്കും ആനപ്പാറയെന്ന നാട്!!